محاسنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محاسنة. [ م ُ س َ ن َ ] (ع مص ) به نیکویی فخر کردن با کسی . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ).