مجوسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجوسی . [ م َ ] (معرب، ص نسبی ) منسوب به مجوس . ◄ مغ و آتش پرست است که پیرو زردشت باشد. (منتهی الارب ). آتش پرست و پیرو زرتشت . ج، مجوس . (ناظم الاطباء). واحد مجوس . (از آنندراج ). مغ. موغ .گبر. آتش پرست . فردی از مجوس . آنکه به دین مجوس است .ج، مجوس . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : اربعین شان را ز خمسین نصارا دان مدد طیلسان شان را ز زنار مجوسی ده نشان . خاقانی . باب نوزدهم در ذکر یهودیان ومجوسیان به قم و نواحی آن . (تاریخ قم ص ١٨). و رجوع به مجوس شود.