مجنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجنة. [ م َ ج َن ْ ن َ ] (اِخ ) نام بازاری قریب به مکه ٔ معظمه . (غیاث ) (آنندراج ). نام بازاری در زمان جاهلیت . (ناظم الاطباء). نام بازاری است که در زمان جاهلیت در محلی نرسیده به ظهران و در عشر سوم ذی القعده دایر می کردند و قبل از آن سوق عکاظ دایر می شد. و بعضی گویند شهری است در چند میلی مکه . (از معجم البلدان ). بازار گاهی میان عکاظ و مکه است و در اواسط یا اواخر ماه ذی القعده در آنجابازاری بوده است قبایل عرب مجاور را. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مجنة. [ م َ / م ِ ج َن ْ ن َ ] (ع ص ) زمین پری ناک . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). زمین دارای جن . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مجنة. [ م ِ ج َن ْ ن َ ](ع اِ) سپر. مِجَن ّ. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مجن شود.