مجلوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجلوز. [ م َ ] (ع ص ) رجل مجلوزالرأی، مرد استواررأی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). استوار و گویند: فلان مجلوزالعمل . (از اقرب الموارد). ◄ رجل مجلوزاللحم ؛ مرد استوارگوشت . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ).