مجلوت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مجلوت . [ م َ ] (ع ص ) المجلوت الالیة؛ سبک سرین . (منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد). رجل مجلوت الالیة؛ مرد سبک سرین و لاغرسرین . (ناظم الاطباء).