مجلس فروز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجلس فروز. [ م َ ل ِ ف ُ ] (نف مرکب ) مجلس افروز. افروزنده ٔ مجلس . روشن کننده ٔ مجلس : در طبق مجمر مجلس فروز عود شکرساز و شکر عودسوز. نظامی . مرا کاین سخنهاست مجلس فروز چو آتش در او روشنایی و سوز. سعدی (بوستان ). و رجوع به مجلس افروز شود.