مجسطی گشای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجسطی گشای . [ م ِ ج َ گ ُ ] (نف مرکب ) شخصی را گویند که حل مسائل کتاب مجسطی را که در علم ریاضی نوشته اند بکند. (برهان ). کسی که حل مسائل مجسطی نماید. (غیاث ) (آنندراج ) : شاه مجسطی گشای خسرو هیئت شناس رهبر صبح یقین رهبر علم الکتاب . خاقانی . خضر سکندرمنش چشمه رای قطب رصدبند مجسطی گشای . نظامی . و رجوع به مجسطی شود.