مجرز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مجرز. [ م ُ رِ ] (ع ص ) ناقة مجرز؛ ماده شتر لاغر. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).