مجرذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مجرذ. [ م ُ ج َرْ رَ ] (ع ص ) مرد آزموده ٔ استواررأی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مجرد شود.