مجداب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ) [ ع. ] (اِ.) زمینی که هیچ چیز در آن نروید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ) [ ع. ] (اِ.) زمینی که هیچ چیز در آن نروید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجداب . [ م ِ ] (ع ص ) زمین که هیچ نرویاند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). ج، مجادیب . (ناظم الاطباء).