مجحوف

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)<BR>۱- پاک ببرده، فرا رفته از روی زمین.<BR>۲- در علم عروض جحف آن است که «فاعلاتن» را خبن کنند تا «فعلاتن» بماند، آنگه فاصله از آن بیندازند «تن» بماند؛ «فع» به جای آن بنهند و «فع» چون از «فاعلاتن» خیزد آن را مجحوف خوانند.<br>