مجتمع

(مُ تَ مَ) [ ع. ] (اِ.) محل اجتماع.<br>

(مُ تَ مَ) [ ع. ] (اِ.) محل اجتماع.

(مُ تَ مِ) [ ع. ] (اِمف.) گردآمده، فراهم آمده.

مجتمع. [ م ُ ت َ م َ ] (ع اِ) جایی که در آن چیزی به روی هم توده شده و جمع گردد. ◄ انجمن و محل ملاقات . (ناظم الاطباء). جایی که مردم گرد آیند. محل اجتماع . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ محل فراهم آمدن رشته های مختلف علمی، آموزشی و جز اینها در یک جا. - مجتمعآموزشی ؛ به مدرسه ای اطلاق گردد که دوره های کودکستان و دبستان و راهنمایی و دبیرستان با رشته های مختلف در آن گرد آمده باشد. - مجتمع ورزشی ؛ به ورزشگاهی اطلاق گردد که برای تمام رشته های ورزشی وسائل و میدان تمرین و مسابقه آماده کرده باشند.

مجتمع. [ م ُ ت َ م ِ ] (ع ص ) گردآمده و فراهم آمده . (ناظم الاطباء). فراهم آینده . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). گردآینده . اجتماع کننده : ... بر حلقه ٔ هر جمعی می گذشتم تا رسیدم به حلقه ای مجتمع و جماعتی مستمع. (مقامات حمیدی ). جماعتی که مجتمع آن مقام و مستمع آن کلام بودند از فصاحت آن سیاقت و ملاحت آن ذلاقت تعجبها نمودند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٩٩). شبی دارا و ابوالفوارس در خدمت سلطان مجتمع بودند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٣٨٢). اینک همه مجتمعید بگویید و بر کلمه ٔ حق یک زبان شوید که آن که با برادر همدم بر یک طریق معاشرت مدتها قدم زده باشد و ... (مرزبان نامه چ قزوینی ص ٢٥٥). این جهان و عاشقانش منقطع اهل آن عالم مخلد مجتمع. مولوی . تنی چند بر گفت او مجتمع چوعالم نباشی کم از مستمع. سعدی (بوستان ). - مجتمعالهمه ؛ که همتی واحد دارند. که همگی بر یک امر همت گماشته باشند : تاهمگنان مجتمعالهمه و متفق الکلمه گشتند که اهلیت و استحقاق سروری و خصایص بهتری و مهتری جز ناصرالدین سبکتکین را نیست . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٢٤ و ٢٥). ◄ توده شده و بر روی هم جمع شده . (ناظم الاطباء). ◄ رجل مجتمع؛ مرد به کمال قوت رسیده . (از آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مرد به بلوغ رسیده و ریش درآورده . (ناظم الاطباء). ◄ مشی مجتمعاً؛ تیز رفت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تیز و با حرکتی شدید و با اندامی استوار رفت بی آنکه در راه رفتن او سستی باشد. (از اقرب الموارد).

انجمن، جمعیت، گروه، مجمع کلنی

جمع‌شده، انباشته بسیج شده متراکم، انبوه، چگال بسیار

همگرد، همتافت، همادگاه، هماد، انجمن