مجاعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجاعة. [ م َ ع َ ] (ع مص ) گرسنه شدن . (تاج المصادر بیهقی ). گرسنه گردیدن . جوع . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ تشنه گردیدن . ◄ مشتاق شدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) گرسنگی . (دهار) (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ عام مجاعة؛ سال قحط و سختی . عام مَجوَعَة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). سال جدب . قحط سالی . تنگسالی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ج، مجاوع . (اقرب الموارد). ج، مجائع. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
مجاعة. [م َ ع َ ] (ع مص ) بی باکی کردن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). با هم شوخی کردن . (از اقرب الموارد).
مجاعة. [ م ُ ع َ ] (ع اِ) پس مانده ٔ خرما و شیر با هم آمیخته . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).