مثقلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مثقلة. [ م ُ ث َق ْ ق َ ل َ ] (ع اِ) سنگ ِ فرش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سنگی که بر فرش گذارند استواری را. (ازلسان العرب ). ◄ (ص ) ارض مثقله ؛ زمین گران خراج . (مهذب الاسماء، یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مثقلة. [ م ُ ق ِ ل َ ] (ع ص ) زن گران از بار پشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زن آبستن سنگین گشته . (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط).