مثطع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مثطع. [ م ُ ث َطْ طِ ] (ع ص ) شکننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). کسی که می شکند. (ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط). و رجوع به تثطیع شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مثطع. [ م ُ ث َطْ طِ ] (ع ص ) شکننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). کسی که می شکند. (ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط). و رجوع به تثطیع شود.