مثردیطوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مثردیطوس . [ م َ رَ ] (معرب، اِ) به زبان یونانی دوایی است معجون و این مخفف مثرودیطوس است . (غیاث ) (آنندراج ). معجون ضد سمی که تهیه شدن آن را اول دفعه منسوب به مهرداد (میترادات ) پادشاه پنتوس از خاندان پارت میدانند. مثرودیطوس . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به مثرود یطوس شود.