فرهنگ لغت

مثدنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مثدنة. [ م ُ ث َدْ دَ ن َ ] (ع ص ) زن فربه با زشتی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زن فربه با سماجت و زشتی .(ناظم الاطباء). زن بسیارگوشت . (از اقرب الموارد).

مثدنة. [ م ُ دَ ن َ ] (ع ص ) زن ناقص خلقت . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط).

معنی مثدنة | فرهنگ لغت