متیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متیع. [ م ُ ] (ع ص ) قی کننده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که مکرر قی میکند. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متیع. [ م ُ ] (ع ص ) قی کننده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که مکرر قی میکند. (ناظم الاطباء).