متکاثر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که بر دیگری در بسیاری مال غلبه کند و ببالد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که بر دیگری در بسیاری مال غلبه کند و ببالد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متکاثر. [ م ُ ت َ ث ِ ] (ع ص ) با همدیگر نبردکننده در بسیاری مال . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تکاثر شود. ◄ افزون . ◄ افزوده . ◄ متزاید. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).