متویل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متویل . [ م ُ ت َ وَی ْ ی ِ ] (ع ص ) دعاکننده برای چیزی که فرود آید. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تویل شود. ◄ حقیرکننده و خوارکننده . (ناظم الاطباء). ◄ نفرین کننده . (ناظم الاطباء).