متوطد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متوطد. [م ُ ت َ وَطْ طِ ] (ع ص ) استوار و پای برجا و گرانسنگ .(ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). و رجوع به توطد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متوطد. [م ُ ت َ وَطْ طِ ] (ع ص ) استوار و پای برجا و گرانسنگ .(ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). و رجوع به توطد شود.