متوضر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متوضر. [ م ُ ت َ وَض ْ ض ِ ] (ع ص ) اناء متوضر، خنور چرکین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).