متوجز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متوجز. [ م ُ ت َ وَج ْ ج ِ ] (ع ص ) روای حاجت خواهنده و جوینده آن را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). کسی که روای حاجت میخواهد و می یابد آن را. (ناظم الاطباء). و رجوع به توجز شود. ◄ مشتری و خریدار. (ناظم الاطباء).