متوانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متوانی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) مانده و سست گردنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آهسته و سست و کاهل و ضعیف و مانده . (ناظم الاطباء). ◄ کوتاهی کننده . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به توالی شود.