متهورانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ هَ وَُ نِ) [ ع - فا. ] (ق.) بی باکانه، گستاخانه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ هَ وَُ نِ) [ ع - فا. ] (ق.) بی باکانه، گستاخانه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متهورانه . [ م ُ ت َ هََ وْ وِ ن َ /ن ِ ] (ق مرکب ) گستاخانه و بی باکانه و دلاورانه . (ناظم الاطباء) : شیخ علی خان خود را متهورانه برآن هزار سوار زد. (مجمل التواریخ گلستانه ص ٢٢٩).