متهود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متهود. [ م ُ ت َ هََ وْ وِ ] (ع ص ) توبه کننده . (از آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). توبه کرده . (ناظم الاطباء). التایب . (مهذب الاسماء). ◄ جهود شونده . (آنندراج ). یهودی شده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد)) (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ برگشته از حق . (ناظم الاطباء). ◄ کار نیکو نماینده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). ◄ آهسته در رفتار. (ناظم الاطباء). و رجوع به تهود شود.