متهقع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متهقع. [ م ُ ت َ هََ ق ْ ق ِ ] (ع ص ) فرومایگی کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). ◄ امر زشت آورنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ سفاهت شنواننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) . ◄ سبک و سفیه و گول و احمق . (ناظم الاطباء). و رجوع به تهقع شود.