متهجد

(مُ تَ هَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که شب هاتا هنگام سحر به عبادت خدا پردازد، شب زنده - دار.<br>

(مُ تَ هَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که شب هاتا هنگام سحر به عبادت خدا پردازد، شب زنده - دار.

متهجد. [ م ُت َ هََ ج ْ ج ِ ] (ع ص ) آن که به شب بیدار باشد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). بیدار و بی خواب و بیدار در شب و از خواب برخیزنده در شب . (ناظم الاطباء). کسی که در شب جهت عبادت پروردگار برخیزد. شب زنده دار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ خفته در شب . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به تهجد شود.