متنفس

(مُ تَ نَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- نفس کشنده، نفس کش.<BR>۲- جاندار، زنده ؛ ج. متنفسین.<br>

(مُ تَ نَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- نفس کشنده، نفس کش. ۲- جاندار، زنده ؛ ج. متنفسین.

متنفس . [م ُ ت َ ن َف ْ ف ِ ] (ع ص ) دم برزننده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). نفس کشنده و نفس دار و جاندار و حیوان و کس . (ناظم الاطباء). نفس کش . زنده . جاندار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : چهارجانب راه گریز مسدود و متنفسی را زنده نخواهند گذاشت . (مجمل التواریخ گلستانه ص ٢٢٧). و رجوع به تنفس شود.