متنظر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متنظر. [ م ُ ت َ ن َظْ ظِ ] (ع ص ) درنگ کننده و مهلت دهنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). درنگ کننده . (ناظم الاطباء). ◄ نگرنده در چیزی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ چشم دارنده به چیزی . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به تنظر شود.