متنطف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متنطف . [ م ُ ت َ ن َطْطِ ] (ع ص ) گوشواره در گوش نهنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). زینت داده شده با گوشواره . ◄ آلوده شده به عیب و عیب دار و معیوب . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به تنطف شود.