متنشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متنشی . [ م ُ ت َ ن َش ْ شی ] (ع ص ) بوینده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که دریافت میکند بوی را. (ناظم الاطباء). ◄ مست گردنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که مست میگردد. (ناظم الاطباء). رجوع به تنشی شود.
متنشی ٔ. [ م ُ ت َ ن َش ْ ش ِءْ ] (ع ص ) کسی که ابتدا بر میخیزد و میرود از پی حاجت خود. (ناظم الاطباء). رجوع به تنشؤ شود.