متنسک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ نَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) پرستنده، عبادت کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ نَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) پرستنده، عبادت کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متنسک . [ م ُ ت َ ن َس ْ س ِ ] (ع ص ) پرستنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). دیندار و پارسا و خداپرست . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). متعبد. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : و نیز صاحب مردی عدلی مذهب بود و عدلی مذهبان بغایت متنسک باشند. (چهارمقاله ٔ عروضی ص ٢٨).