متندس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متندس . [ م ُ ت َ ن َدْ دِ ] (ع ص ) پرسنده ٔ خبر. (آنندراج ). تفحص کننده ٔ در اخبار. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ بر زمین افتاده . ◄ دست بر دهان نهنده .(ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). و رجوع به تندس شود.