متنبی

(مُ تَ نَ بّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که ادعای نبوت کند.<br>

(مُ تَ نَ بّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که ادعای نبوت کند.

متنبی . [ م ُ ت َ ن َب ْ بی ] (ع ص ) دعوی نبوت کننده . (آنندراج ). ادعای پیغمبری کننده . آن که ادعای نبوت و پیغمبری میکند. (ناظم الاطباء). آن که دعوی پیغامبری کند به دروغ . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

متنبی . [ م ُ ت َ ن َب ْ بی ] (اِخ ) رجوع به ابوالطیب متنبی، احمدبن حسین بن حسن بن عبدالصمد الجعفی الکندی در این لغت نامه و رجوع به روضات الجنات ص ٦١ و تتمه ٔ صوان الحکمة ص ١٨٥ و ابن الندیم و اعلام زرکلی ج ١ ص ١١٠ چ ٢ و معجم المطبوعات ج ٢ ص ١٦١٥ و تاریخ گزیده ص ٨١٣ و خاندان نوبختی ص ١٩٥ و تاریخ ادبیات ادوارد براون ج ٣ ص ٥٩٥ شود.