فرهنگ لغت

متمطر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متمطر. [ م ُ ت َ م َطْ طِ ] (ع ص ) در باران شونده و پیش باران شونده . (از منتهی الارب ). به تنزه رفتن پس از باران . (از اقرب الموارد). ◄ اسبان که به همدیگر پیشی گیران آیند. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

معنی متمطر | فرهنگ لغت