متلفم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلفم . [ م ُ ت َ ل َف ْ ف ِ ](ع ص ) آن که روی بند و عمامه بندد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ کسی که دهان و بینی را با لفام بپوشاند. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به تلفم شود.