متلج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلج . [ م ُت ْ ت َ ل ِ ] (ع ص ) (از «ول ج ») درآینده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که در می آید یا اجازه ٔ دخول میدهد. (ناظم الاطباء). ◄ درآورنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). و رجوع به اتلاج شود. ◄ اجازه ٔ دخول داده شده . (ناظم الاطباء).