متلبس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلبس .[ م ُ ت َ ل َب ْ ب ِ ] (ع ص ) جامه پوشنده . (غیاث ) (آنندراج ). لباس پوشنده . به لباس کسی درآمده . (ناظم الاطباء). ◄ پنهان شونده . ◄ پوشنده .(غیاث ) (آنندراج ). ◄ طعام چسبنده بدست . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).