متقعف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متقعف . [ م ُ ت َ ق َع ْ ع ِ ] (ع ص ) چیزی که از جای رود. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). جنبنده و حرکت کرده از جای خود. (ناظم الاطباء). ◄ دیوار ازبن افتاده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ کوه لغزنده و روی ریخته . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). و رجوع به تقعف شود.