متقذر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متقذر. [ م ُ ت َ ق َذْ ذِ ] (ع ص ) رجل متقذر؛ مرد پلید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). مرد پلید و دارای لباس چرکین . ◄ کراهت دارنده . ◄ پرهیز کننده از کسی که وی را پلید میشمارند. ◄ کسی که نفرت میکند از چرکینی و ناپاکی و پلیدی . (ناظم الاطباء).