متقحز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متقحز. [ م ُ ت َ ق َح ْ ح ِ ] (ع ص ) سخن درشت و زشت بر زبان راننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). سخن راننده ٔ درشت و سخت و زشت . (ناظم الاطباء). و رجوع به تقحز شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متقحز. [ م ُ ت َ ق َح ْ ح ِ ] (ع ص ) سخن درشت و زشت بر زبان راننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). سخن راننده ٔ درشت و سخت و زشت . (ناظم الاطباء). و رجوع به تقحز شود.