متقافط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متقافط. [ م ُ ت َ ف ِ ] (ع ص ) نر و ماده ٔ به هم یارمندی نماینده به گشنی کردن . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). نر و ماده ای که همدیگر را معاونت نمایند برای جماع . (ناظم الاطباء). و رجوع به تقافط شود.