متقارظ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متقارظ. [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) همدیگر را ستاینده و مدح کننده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تقارظ شود.