متفیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متفیل . [ م ُ ت َ ف َی ْ ی ِ ] (ع ص ) رای ضعیف شونده و خطاکننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). پرسهو در رأی خود. (ناظم الاطباء). ◄ فربه . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
متفیل . [ م ُ ت َ ف َی ْ ی َ ] (ع ص ) بر فیل نشسته . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به تفیل شود.