متفرقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ فَ رِّ قِ) [ ع. متفرقة ] (اِفا.)<BR>۱- مؤنث متفرق ؛ ج. متفرقات.<BR>۲- اشخاص و اشیاء مختلف.<BR>۳- اشخاص بیگانه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ فَ رِّ قِ) [ ع. متفرقه ] (اِفا.) ۱- مؤنث متفرق ؛ ج. متفرقات. ۲- اشخاص و اشیاء مختلف. ۳- اشخاص بیگانه.
مترادف و متضاد واژهدان
پراکنده، ناهمگون، نامربوط، متفرق (متضاد: همگون) غیررسمی
واژگان فارسی سره واژهدان
گوناگون، درهم، جور به جور، پراکنده