متغذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ غَ ذّ) [ ع. ] (اِفا.) خورنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ غَ ذّ) [ ع. ] (اِفا.) خورنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متغذی .[ م ُ ت َ غ َذْ ذی ] (ع ص ) خورنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). غذاخورنده . ◄ پرورش کننده . (ناظم الاطباء). و رجوع به تغذی شود.