متغابن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- ضررکننده.<BR>۲- افسوس خورنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- ضررکننده. ۲- افسوس خورنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متغابن . [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) در زیان افکننده بعضی مر بعضی را. (آنندراج ). در زیان اندازنده ٔ همدیگر را. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تغابن شود.