متعمل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ عَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- کوشش کننده، ساعی.<BR>۲- سختی کشیده.<BR>۳- آن که به تکلف کاری انجام دهد؛ ج. متعملین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ عَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- کوشش کننده، ساعی. ۲- سختی کشیده. ۳- آن که به تکلف کاری انجام دهد؛ ج. متعملین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعمل . [ م ُ ت َ ع َم ْ م ِ ] (ع ص ) سختی کشنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ساعی در کار و زحمت کش . (ناظم الاطباء). و رجوع به تعمل شود.