متعاون
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ وِ) [ ع. ] (اِفا.) یاری کنندة و مددکار یکدیگر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ وِ) [ ع. ] (اِفا.) یاری کننده و مددکار یکدیگر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعاون . [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) یکدیگر یاری کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). هم عهد در معاونت و یاری یکدیگر. (ناظم الاطباء). و رجوع به تعاون شود.